جدید

ما از بچه ها در مقابل افراد غریبه محافظت می کنیم ، همیشه از محل بازی آنها خبر داریم و ساعت ها به تماشای بازی آنها می پردازیم ، اما میزان استفاده آنها از وسایل دیجیتالی را کنترل نمی کنیم.
ما همیشه از این موضوع شکایت می کنیم که چرا کودکانمان به ما توجه نمی کنند، اما در واقع این ما هستیم که با ارسال بی وقفه پیام های متنی در طول روز، مشاهده فیلم های سینمایی در شبکه نت فلیکس و دنبال کردن افراد در شبکه های اجتماعی به آنها بی توجهی می کنیم.
در نظر گرفتن بازی های سالم در برنامه روزانه کودکان، والدین را ملزم می کند تا خود مسئولیت استفاده کودکان از فناوری های دیجیتال را به عهده بگیرند.

میزان استفاده کودکان از وسایل دیجیتالی همچنان یکی از نگرانی های مهم در زمینه بهداشت جسم و روان به شما می آید. تحقیقات انجام شده توسط دکتر پاتریشیا گرینفیلد از دانشگاه UCLA نشان می دهد که گروهی از دانش آموزان راهنمایی که به مدت پنج روز از وسایل دیجیتالی مانند گوشی و کنسول های بازی استفاده نکردند در مقایسه با سایر همسالانی که به طور مداوم در حال استفاده از چنین وسایلی بودند، در درک احساسات دیگران عملکرد بهتری داشتند. مطالعات متعدد نشان می دهد که تماشای بیش از حد تلویزیون با چاقی ارتباط مستقیم دارد.

میزان رضایت از زندگی

تحقیقات دکتر اندرو پرزیبیلسكی بر روی ۴۵۰۰ كودك ۱۰ تا ۱۵ ساله نشان داد كه كودكانی كه بیش از سه ساعت در روز به انجام بازی های ویدیویی می پردازند، نسبت به همسالان خود كه تنها یك ساعت در روز مشغول بازی هستند، میزان رضایت از زندگی در آنها پایین تر بوده ، تعاملات اجتماعی كمتری دارند و بیشتر دچار مشكلات عاطفی می شوند. (جالب اینجاست که بچه هایی که اصلاً بازی نمی کردند نیز نسبت به همسالان خود که مقدار کمی از زمان روزانه خود را به انجام بازی های رایانه ای اختصاص می دادند، دچار مشکلات بیشتری می شدند.) اکثر کارشناسان، خود کودکان و فناوری های جدید را علت اصلی بروز چنین مشکلاتی می دانند. آیا والدین مقصر استفاده بیش از حد کودکان فنآوری های مبتنی بر صفحه نمایش هستند؟ در پاراگراف های بعدی به بررسی این موضوع خواهیم پرداخت.

اعتیاد به بازی های آنلاین

جدیدترین راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5) به دلیل افزایش نگرانی ها در رابطه با مسئله اعتیاد آور بودن استفاده کودکان (و بزرگسالان) از فناوری های دیجیتالی جدید ، مورد تشخیص اختلال اعتیاد به بازی های آنلاین را به سایر موارد تشخیصی خود اضافه کرد. حدود ۸ درصد از نوجوانان به انجام بازی های آنلاین اعتیاد دارند. من به عنوان یک روانشناس بالینی کودکان ، تا به امروز با تعداد زیادی از والدینی که نگران تأثیر فناوری های جدید بر روی فرزندان خود بوده اند، صحبت کرده ام. نگرانی دیگر والدین این است که فرزندان آنها علاوه بر استفاده بیش از حد از وسایل دیجیتالی در خانه، در طول روزهای مدرسه نیز در حال استفاده از فناوری های جدید هستند.

از انجام بازی ماینکرافت (Minecraft) ، تماشای ویدئو های یوتوب (YouTube)، ارسال پیام های کوتاه به دوستان ، چک کردن اینستاگرام ، تماشای Netflix گرفته تا انجام تکالیف مدرسه ، کودکان ساعت های بسیاری از روز خود را در حال استفاده از وسایلی مانند تلفن همراه هوشمند و لپ تاپ هستند.

متهمان – شرکت های رسانه ای

منتقدان فناوری های جدید، شرکت های رسانه ای و بسیاری از هنجارهای اجتماعی-فرهنگی نادرست را مقصر چنین مسئله ای می دانند.از نظر آنها، از طریق رسانه های دیجیتالی و شبکه های اجتماعی می توان درآمد خوبی کسب کرد. اپل ، آلفابت (گوگل) ، مایکروسافت ، آمازون و فیس بوک پنج شرکت بزرگ در ایالات متحده (از لحاظ ارزش مالی) هستند. تمام اینها ، شرکت های رسانه ای هستند که مستقیماً از افزایش مدت زمان استفاده افراد از وسایل دیجیتالی و فناوری های نوین سود می برند و عمده استفاده کنندگان چنین وسایلی کودکان هستند.

با این حال ، حتی آکادمی پزشکی اطفال آمریکا نیز از شدت توصیه های سخت گیرانه خود کاسته و از ما می خواهد تا در دنیایی مبتنی بر فناوری ها زندگی کنیم ، که البته طبق نظر آنها، والدین نیز باید بیش از قبل درگیر این موضوع شده و میزان استفاده کودکان خود از چنین وسایلی را کنترل کنند. والدین می توانند نقشی مهم در مسئله استفاده کودکان از فناوری ایفا کنند.

اکثر والدین برای کودکان خود در سنین بالاتر گوشی های هوشمند خریداری می کنند (میانگین سنی کودکانی که برای اولین بار صاحب گوشی هوشمند می شوند، ۱۰.۳سال است). کودکان از این طریق به شکلی مستقیم و بدون محدویت با اتصال به اینترنت، می توانند به هر چیزی (چه خوب و چه بد) دسترسی پیدا کنند. والدین اغلب میزان دسترسی به اینترنت را کنترل کرده و هزینه طرح های تلفن همراهی که فرزندانشان از آنها استفاده می کنند را پرداخت می کنند.

خطرات دسترسی آزاد کودکان به اینترنت

اکثریت قریب به اتفاق والدین به خوبی از مسئله اعتیاد آور بودن رسانه های دیجیتال تعاملی آگاه هستند، زیرا آنها اغلب خود نیز در گذشته چنین مشکلی را تجربه کرده اند. والدین از خطرات دسترسی آزاد کودکان به اینترنت آگاه هستند اما اغلب در این رابطه احساس ناتوانی کرده و یا توجه چندانی به خطرات احتمالی آن ندارند. فناوری های مبتنی بر صفحه نمایش هیچ گاه از بین نخواهند رفت و به طور فزاینده ای در حال تبدیل شدن به ابزار اصلی ما برای یادگیری و برقراری ارتباط با دنیای خارج هستند، اما وقتی کودکان زمان زیادی را صرف استفاده از چنین فناوری هایی می کنند، دیگر تمایل و فرصتی برای انجام بازی با همسالان خود، خلق چیزهای جدید، ورزش ، طبیعت گردی و برقراری ارتباط با دیگران نخواهند داشت.

آیا والدین، تا حدی مقصر بروز چنین مشکلاتی هستند؟

ما از بچه ها در مقابل افراد غریبه محافظت می کنیم ، همیشه از محل بازی آنها خبر داریم و ساعت ها به تماشای بازی آنها می پردازیم ، اما در رابطه با کنترل مدت زمان استفاده آنها از وسایل دیجیتالی (فناوری هایی که کودکان بیشتر زمان روزانه خود را به آنها اختصاص می دهند) بسیار کم کاری می کنیم و این مسئله در واقع یکی از چالش های جدیدی است که والدین امروزی با آن مواجه هستند و بسیاری از آنها الگویی برای مدیریت مدت زمان استفاده کودکان از فناوری های جدید را در اختیار ندارند.

اگر ما می خواهیم فرزندانمان زندگی متعادل تری داشته باشند، جایی كه انجام بازی، برقراری ارتباط با دیگران و امر یادگیری تنها محدود به استفاده از چنین وسایلی نشود، بنابراین ما به عنوان والدین به دلایل ذکر شده در زیر باید مسئولیت استفاده بیش از حد کودکان خود از فنآوری های مبتنی بر صفحه نمایش را بر عهده بگیریم.

والدینی که الگوی استفاده بدون محدودیت را برای فرزندان خود بر می‌گزینند

به لطف مطالعات گسترده موسسه تحقیقاتی حس مشترک ، اکنون ما می دانیم که بیشتر نوجوانان روزانه ۹ ساعت از چنین وسایلی استفاده می کنند. اگرچه این میزان نگران کننده است، اما وقتی این رقم را در کنار نتایج تحقیقات اخیرهمین موسسه قرار می دهیم، متوجه می شویم که والدین نیز به طور متوسط روزانه ۹ ساعت از زمان خود را صرف استفاده از فنآوری های مبتنی بر صفحه نمایش می کنند، بنابراین این میزان استفاده کودکان از فناوری های جدید منطقی به نظر می رسد.

از یک سو ، ما همیشه از این موضوع شکایت می کنیم که چرا کودکانمان به ما توجه نمی کنند، اما در واقع این ما هستیم که با ارسال بی وقفه پیام های متنی در طول روز، مشاهده فیلم های سینمایی در شبکه نت فلیکس و دنبال کردن افراد در شبکه های اجتماعی به آنها بی توجهی می کنیم. اگر بیشتر اوقات فراغت خود را با فناوری های مبتنی بر صفحه نمایش سپری کنید، احتمالاً کودکان شما نیز همین کار را خواهند کرد.

والدین به اندازه کودکان خود از فناوری های جدید آگاه نیستند

یکی از جنبه های دشوار فرزندپروری در عصر دیجیتال، این است که کودکان اغلب بیشتر از والدینشان در مورد فناوری های جدید اطلاع دارند. کودکان ما کاملا از جدیدترین بازی ها ، برنامه ها و پلتفرم های رسانه های اجتماعی آگاه هستند و این در حالی است که ما حتی نام آنها را نمی دانیم. کودکان بهتر می توانند خود را با دنیای دیجیتال سازگار کنند، و این در حالی است که بسیاری از والدین با این عقیده که قادر به همگامسازی خود با فناوری های جدید نیستند ، تمایلی به استفاده از وسایل دیجیتالی جدید ندارند.

طبق نظرسنجی شبکه تلویزیونی خردسالان اسپروت(Sprout) ، ۹۲ درصد والدین اعتراف کردند که اطلاعات کافی در مورد فنآوری هایی که فرزندانشان از آنها استفاده می کنند، ندارند. تعجبی ندارد که کودکان رعایت قوانین و اصول وضع شده توسط والدین را بسیار آسان می دانند.کودکان قضاوت های بهتری نسبت به والدینی که با کودکان خود بازی های ویدئویی انجام می دهند ، در شبکه های اجتماعی با دیگران ارتباط برقرار می کنند و در رابطه با رسانه های اجتماعی با کودکان خود صحبت می کنند، ارائه می دهند.

با این حال، استفاده از چنین وسایلی مزایای قابل توجه علمی ، اجتماعی و مهارت افزایی برای کودکان دارد. به نظر می رسد كه استفاده از دروس مبتنی بر بازی و به طور کلی استفاده کودکان از فناوری های جدید باعث افزایش توانایی یادگیری آنها شده است. علی رغم نگرانی های والدین در این رابطه ، اکثریت قریب به اتفاق آنها بر این باورند که استفاده از چنین فن آوری هایی مفید بوده و مطالعات علمی بسیاری نیز این عقیده را تأیید می کنند.

سازگاری روانشناختی کودک

همانطور که قبلاً هم اشاره شد انجام یک ساعت بازی ویدئویی در روز می تواند برای سازگاری روانشناختی کودک مفید باشد. محدودیت هایی که والدین اعمال می کنند باید باعث ایجاد تعادل میان مدت زمان استفاده از وسایل دیجیتالی و سایر فعالیت ها کودک که من آن را “رژیم بازی سالم” می نامم، بشود. به همان گونه که ما در قبال تغذیه و سلامت جسمی فرزندان خود مسئول هستیم ، می توانیم نقشی مهم در ایجاد تعادل میان مدت زمان استفاده از وسایل دیجیتالی و سایر فعالیت ها ، در تعیین محدودیت های موثر ، الگو سازی در استفاده از فن آوری جدید ، مدیریت نحوه استفاده کودکان از اینترنت ایفا کنیم و در مجموع حضوری فعال در زندگی دیجیتالی آنها داشته باشیم.