جدید

والدینی که توانایی همدلی و درک متقابل بیشتری دارند، می توانند دلبستگی مطمئن میان خود و کودک خود ایجاد کنند. انجام این کار می تواند به مدیریت استرس و اضطراب کودک کمک فراوانی کند.
کودکانی که قادرند اضطراب خود را کنترل کنند ، شادتر بوده و اغلب در شرایط بحرانی نسبت به سایر کودکان آرامش بیشتری دارند.
دانستن اینکه چگونه باید از کودک خود در هنگام تجربه احساسات منفی حمایت کنیم، امری حیاتی است.

اضطراب در واقع یک بیماری به حساب آمده و مدیریت آن امری ضروری است. در شرایطی که کودک به علت افزایش اضطراب، در حین انجام فعالیت هایی مانند خواب ، خوردن غذا و سایر فعالیت ها دچار مشکل می شود ، کمک به او در چنین شرایطی اهمیت فراوانی دارد. با این حال پرسش كردن در مورد تجربه اضطراب کودک ، در صورتی که کودک به خاطر داشتن چنین تجربه ای احساس شرمساری و خجالت کند، ممکن است نتیجه معکوس بدهد. اضطراب امری طبیعی است. حفظ اضطراب در سطحی قابل کنترل به کودک این اجازه را می دهد تا با خیالی راحت در این دنیا قدم برداشته و به زندگی خود ادامه دهد.

دلایل اضطراب شدید

اضطراب شدید ممکن است به چند دلیل رخ دهد. یکی از دلایلی که ممکن است باعث اضطراب شود، وجود رابطه ای از سبک دلبستگی میان والدین و کودک می باشد. البته نوعی رابطه دیگری نیز تحت عنوان رابطه دلبستگی ایمن وجود دارد. در آن والدین نسبت به احساسات کودک ابراز همدلی کرده و از دستاوردها و موفقیت های او لذت می برند. این امر کودک را قادر می سازد تا با خیالی راحت به جست و جو در این جهان پرداخته و در نهایت به احساس همدلی ، آرامش و راحتی دست پیدا کند. والدینی که هیچگونه حس همدلی در آنها وجود ندارند و کودک خود را به دلیل داشتن احساسی که با نظر آنها موافق نیست، مجازات می کنند ، ممکن است در کمک به کودکی که دچار اضطراب شدیدی شده است، با مشکلاتی عدیده ای مواجه شوند.

دوران کودکی

افراد اغلب در دوران کودکی خود حالت های احساسی شدیدی را تجربه می کنند. در صورتی که این احساسات از نوع منفی باشند، ممکن است کودک در درک ، تحمل و مدیریت تجارب ناخوشایند خود به کمک والدین نیاز داشته باشد.

به عنوان مثال

کودکی که شدیدا دچار یاس و ناامیدی شده است، ممکن است به حمایت والدین خود نیاز داشته باشد. والدینی که تلاش می کنند تا خود را با احساسات کودک خود وفق دهند، توانایی همدلی بالایی دارند. در هنگام بروز حالت های احساسی شدید همیشه می توان به آنها مراجعه کرد.

وضعیت ایجاد شده در کودکان ممکن است با وضعیتی که والدین تجربه می کنند، متفاوت باشد. بیشتر والدین نیز در برهه ای از زندگی خود دچار یاس و ناامیدی می شوند.والدین با یادآوری و اشاره به ناامیدی های خود در گذشته می توانند گامی اساسی در روند ایجاد همدلی برداشته و به درک بهتری از آنچه که کودک آنها تجربه می کند، دست پیدا کنند.

به عنوان مثال

“بت، تو احساس نا امیدی می کنی و من به خوبی این موضوع را درک می کنم. من هم گاهی اوقات دچار چنین حسی می شوم. مهم اینه که هدف شما موفقیت تیم بود و من می دونم که شکست خوردن سخت و دردناکه.(پدر و یا مادر فرزند خود را در آغوش می گیرند) دوباره تلاش کن عزیزم. حتما این سری موفق میشی. برای رسیدن به خواسته هات بجنگ. من به تو افتخار میکنم.”

“شما از اینکه نتونستید تو بازی فرصتی برای دفع توپ های حریف پیدا کنید، عصبانی هستید.من در این رابطه کاملاً حق را به شما میدهم. بازی اصلا عادلانه نبود. هرچند باید به تلاش خود ادامه دهید. شما توپگیرهای خوب و سریعی هستید. ترکیب تیم شما فوق العادست.شما نباید دست از تلاش بردارید. “

“تو از اینکه دوستانت عملکرد بهتری داشتند و نتونستی بازی خوبی ارائه بدی، ناراحت هستی. اینکه همبازیات تو رو طرد می کنند، واقعا سخته و من کاملا درکت می کنم. تو نگرانی این هستی که یک روز دوستات تو رو فراموش کنند. این یک نگرانی بزرگه و کاملا قابل درکه. (پدر و یا مادر فرزند خود را در آغوش می گیرند) عزیزم ، تو یه دوست خوب برای همبازیات هستی و اونا هیچ وقت تو را فراموش نخواهند کرد. شاید ما با همفکری بتونیم راهی برای بهتر کردن رابطهت با دوستات پیدا کنیم. “

همسو بودن شما و کودکتان

همسو بودن شما با آنچه که کودک احساس می کند که در واقع مربوط به وضعیت احساسی او می شود. سپس برقراری یک ارتباط احساسی صحیح با او باعث می شود تا کودک احساس کند که حرف های او در محیط خانه شنیده شده. انجام این کار همچنین سبب می شود تا کودک کمتر احساس تنهایی کرده. در نهایت نیز رابطه اش با والدین خود را تقویت کند. تدوام این حس همدلی ، تایید احساسات کودک ، بهبود فرایند حل مسئله و مورد تشویق قرار دادن کودک نیز از جمله اقدامات فرعی تاثیرگذار در این رابطه می باشند. همدلی باعث می شود تا کودک احساس آرامش کند. کودک به منظور جذب تشویق های والدین در موقعیت بهتری قرار گرفته و در فرایند حل مسئله حضور فعال تری خواهد داشت.

دلایل دیگر اضطراب

دلیل دیگری که باعث می شود تا کودکی دچار اضطراب و استرس شود، قرار گرفتن در برخی موقعیت هایی ناخوشایند می باشد. مرگ یکی از نزدیکان ، از دست دادن حیوان خانگی ، قلدری و زورگویی سایرین نسبت به او و سایر آسیب های فردی ممکن است باعث ایجاد تزلزل در دنیای کودک شود. در این شرایط ، کودک به شدت نیاز دارد که دیگران او را درک کنند.

صحبت کردن با کودک و توجه به احساسات او و همچنین اهمیت قائل شدن به مسئله ترس ، غم و نگرانی او بسیار ضروری است.

چگونه میزان اضطراب و استرس کودکان را کاهش دهیم

“من می دانم که تو نگران هستی. این نگرانی بزرگی است و من به خوبی این موضوع را درک می کنم. من می دانم که چقدر اعضای خانواده برات مهم هستند. “

حس همدلی

مرحله اول

برای ایجاد حس همدلی می توانید سوالاتی مانند: “بزرگترین نگرانیت چیه؟” یا “بدترین قسمت نگرانی که داری کدومه؟” بپرسید که انجام اینکار به کودک کمک می کند تا از شدت اضطراب خود بکاهد. شناسایی اضطراب های با شدت کمتر که جزو اضطراب های عمومی محسوب می شوند، می تواند به کودک در رابطه با مدیریت بهتر مسئله اضطراب کمک فراوانی کند.

مرحله دوم

در مرحله بعد ، همزمان با افزایش همدلی میان خود و فرزندتان، با داشتن گفت و گوی متقابل، سطح اعتماد آنها به خود را نیز افزایش دهید. به عنوان مثال می توانید به آنها بگویید: “این یک نگرانی بزرگه و من هم کاملا از این موضوع آگاه هستم اما تو هم باید بدونی که مادر تو فردی باهوش و سالمی و همیشه نکات ایمنی رو رعایت میکنه. احتمال اینکه اتفاقی برای او بیفته خیلی کمه، اما من با این وجود، نگرانی تو را به خوبی درک می کنم. تو عاشق مادرت هستی. به یاد داشته باش که مادر تو آدم سرسختیه و به این راحتی ها تسلیم مشکلات نمیشه. “

مرحله سوم

اضطراب هایی که همزمان با رشد کودک در او شکل گرفته و می توانند باعث ایجاد نگرانی هایی در او شوند. کودکان با پرورش ظرفیت های شناختی در خود ، بیش از پیش از مسائلی که در جهان پیرامون آنها اتفاق می افتد، آگاه خواهند شد. جهان ما غالباً جهانی ناامن ، غیرقابل پیش بینی و آشفته است. در این رابطه، بینش و طرز فکر جدید کودک ممکن است باعث ایجاد نگرانی های بیشتری در او شود .

سن رشد

نگرانی در سن رشد امری طبیعی است. با این وجود کودک ممکن است برای مدیریت اضطراب خود به کمک نیاز داشته باشد. در غیر این صورت ممکن است میزان اضطراب در کودک به مرور زمان افزایش پیدا کند. کودک به جای آگاهی از دلایل ایجاد نگرانی در خود ، تحت انواع فشارهای روانی قرار گرفته و پاسخ های او به سوالات شما اغلب به شکل “من نمی دانم” و ” احساس می کنم که هر چیزی تو این دنیا باعث نگرانی من می شود” خواهد بود.

به صحبت های او گوش فرا دهید و به منظور برطرف کردن نگرانی های ایجاد شده، با او همدردی کنید. “تو نگران این هستی که مبادا من یک روز در محل کارم آسیب ببینم. من نگرانی تو را درک می کنم. این نگرانی بزرگی است اما عزیزم ، محیط محل کار من کاملا امنه و تو هر وقت که خواستی، میتونی به محل کارم بیایی و این موضوع رو بررسی کنی.باید بدونی که من خیلی دوستت دارم و همیشه کنارت میمونم. ” سپس دوباره با کودک خود همدردی کنید و او را مورد تشویق خود قرار دهید. در نهایت نیز این اطمینان را به او بدهید که اتفاق بدی رخ نخواهد داد. کمک به ایجاد توانایی مدیریت اضطراب در کودک می تواند به او در مواجه با مسائل مختلف کمک فراوانی کند: “هر وقت خواستی می تونی به محل کارم بیای و آنجا را با دقت بررسی کنی.”

علاوه بر هماهنگی و سازگاری با احساسات کودک و مسئله همدلی و در دسترس بودن در مواقع مورد نیاز ، چهار فعالیت دیگر نیز وجود دارد که میزان اضطراب را به شدت کاهش می دهند. اگر این چهار فعالیت به عنوان بخشی از زندگی روزمره کودک به کار گرفته شوند، باعث خواهند شد تا کودک بتواند احساسات منفی خود را مدیریت کند.

۴ روش رفع اضطراب

طبیعت گردی

اولین مورد طبیعت است. رفتن به طبیعت سبب کاهش میزان استرس در کودک شده و به طور طبیعی باعث ترشح هورمون اندورفین در مغز کودک خواهد شد.

بازی کردن

بازی کردن دومین راه آسان برای مدیریت اضطراب در کودک می باشد. بازی های خلاقانه ، سرگرم کننده و جسمی باعث هماهنگی ذهن و بدن شده. میزان آگاهی و درک کودک از دنیای پیرامون خود را افزایش می دهد.

خندیدن

خنده سومین فعالیتی است که برای کاهش میزان اضطراب می تواند مفید باشد. کودک خود را قلقلک دهید ، هر روز با کودک خود بازی کنید و به سمت یکدیگر بالش پرت کنید و شوخی کنید.

درک واقعیت

در آخر، بهتر است به کودک خود بگویید که دارای چگونه شخصیتی است. به جای تأیید موفقیت کودک خود، به تایید ظرفیت های عمیق و عاطفی او، مانند تفکر ، همدلی ، ازخودگذشتگی ، تلاش ، سرسختی و تواضع بپردازید. در صورت بی توجهی به این مسئله ، كودك در سن رشد، ممكن است به این باور دست پیدا کند كه او قادر است به تمام خواسته های خود دست پیدا کند. كه این امر می تواند باعث شکل گیری كمال گرایی در كودك شود.

کودکان گرانبهاترین هدیه در این جهان هستند. به آنها کمک کنید تا رشد کنند و به شکلی مسالمت آمیز و قدرتمند به زندگی خود ادامه دهند. شجاع باشید ، اضطراب کودک خود را تحمل کنید و در چنین شرایطی او را تنها نگذارید. بی توجهی به این مسئله و یا انجام آن بدون اینکه به کودک خود فرصت تفکر و تجزیه و تحلیل بدهید، می تواند به ضرر او تمام شود. مراقبت از دنیای درونی کودک به همان اندازه دنیای خارج او ، می تواند باعث خوشبختی و شادی کودک شما شود.