استرس کودکان در دوران کرونا

  1. خانه
  2. chevron_right
  3. تربیت کودک
  4. chevron_right
  5. استرس کودکان در دوران کرونا

چگونه می توان از کودکانی که در دوران همه گیری کرونا از اضطراب اجتماعی رنج می برند، حمایت کرد.

والدین برای حمایت و کنترل استرس کودکان خردسال خود، باید تمرکز خود را بر روی رابطه خود با آنها بگذارند و روند انتقال آنها به محیط جدید را تسهیل کنند.

نکات کلیدی

  • با بازگشایی مدارس و محیط های دیگر ، برخی از نوزادان و کودکان نوپا علائمی از افزایش استرس اجتماعی را بروز خواهند داد.
  • استرس پرستار کودک بیش از هر عامل دیگری بر میزان اضطراب فرزند شما تاثیر خواهد گذاشت.
  • اضطراب اجتماعی و عدم تمایل به انتقال به محیط های جدید می تواند ناشی از وضعیت استرس عمومی آنها باشد.

برای حمایت از کودکان خردسال ، تمرکز خود را بر روی رابطه خود با آنها بگذارید و روند انتقال آنها به محیط جدید را تسهیل کنید .

آیا کودکان واقعاً تا این حد از خود در برابر محیط های جدید مقاومت نشان می دهند؟

بله ، اما کودکان با هر سن و سالی از جمله نوزادان و کودکان نوپا ، تحت تأثیر تغییرات اجتماعی ایجاد شده توسط بیماری کووید-۱۹ قرار گرفته اند.

 

و اکنون ، با دستورالعمل های جدید مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها در مورد بازگشایی مجدد مدارس، برخی از نوزادان و کودکان نوپا علائمی از افزایش استرس اجتماعی را بروز می دهند.

چرا مسئله استرس در بزرگسالان مهم است؟

پس از همه گیری بیماری کووید-۱۹ ، خانواده ها مجبور به ایجاد تغییراتی اساسی در زندگی روزمره خود شدند. روال های عادی زندگی در جامعه از بین رفت (و یا سخت تر شد) و میزان استرس در والدین و پرستاران کودکان به بالاترین حد خود رسید.

 

استرس و سلامت روانی بزرگسالان بر میزان استرس و سلامت روان کودکان تأثیر می گذارد و بدین ترتیب نحوه ارتباط میان پرستار و کودک بسیار مهم است. استرس پرستاران کودک بیش از هر عامل دیگری بر اضطراب فرزند شما تاثیر خواهد گذاشت. پرستاران کودک باید سعی کنند تا حد ممکن استرس خود را کاهش دهند.

قبل از اینکه با کودک خود درگیر شوید ، کمی مکث کنید و سه بار نفس عمیق بکشید. به تمرین ذهن آگاهی و هر کاری که به شما کمک می کند تا احساس آرامش کنید، بپردازید (مانند پیاده روی طولانی، حمام گرم و یا مکالمه با یک دوست صمیمی)

و در صورت بازگشایی مجدد مدارس بهتر است به نکات زیر توجه کنید:

تجارب کودکان در سنین مختلف نسبت به همه گیری کرونا نسبی است. اگر همه گیری یک سال طول بکشد، این برای یک فرد ۳۰ سال تنها ۳۰/۱ از عمر اوست اما برای یک کودک ۲ ساله ، این مدت زمان نیمی از عمر او را شامل می شود. برای نوزادانی که در یک سال گذشته متولد شده اند ، این بیماری تنها چیزی است که در این مدت با آن آشنا شده اند. تنها چیزی که آنها در این مدت مشاهده کرده اند، انبوهی از چهره هایی ماسک زده بوده است.

آنها هیچ وقت نتوانستند به اردو بروند و تنها به میهمانی می رفتند و بین ميهمانان دست به دست شدند. راجع به چه چیزی صحبت می کنی، منظورت از مهمانی چیست؟ بسیاری از تجربیات عادیی که برای نوزادان نسل های گذشته اتفاق می افتاد( تجربیاتی که به جنبه های رشد اجتماعی و عاطفی آنها مربوط می شود)هنوز برای گروه بزرگی از نوزادانی که در دوران همه گیری به دنیا آمدند، اتفاق نیفتاده است.

مشاهده صورت های ماسک زده و رشد روانی نوزادان

مشاهده صورت های ماسک زده بر رشد روانی برخی از نوزادان تأثیر می گذارد. تحقیقات اولیه نشان می دهد که زدن ماسک به شکلی گسترده ممکن است بر روی رشد روانی برخی از نوزادان تأثیر بگذارد. از آنجا که نوزادان بیش از  دیگران بر روی چهره افراد تمرکز می کنند، مشاهده چهره های پوشیده از ماسک می تواند منجر به مشکلاتی در آنها شود. دانشگاه کلمبیا در طرحی به نام کومبو (تاثیرات کرونا بر مادران و نوزادان) به مطالعه اثرات همه گیری کرونا بر مادران و نوزادان پرداخت و تحقیقات صورت گرفته نشان می دهد که ارتباط عاطفی میان آنها از زمان شروع همه گیری کرونا (“۴ راه برقراری ارتباط” ، ۲۰۲۱) چیزی حدود ۵۰ درصد کاهش یافته است.

مغز انسان به ویژه در سه سال اول زندگی بسیار فعال است. آخرین تحقیقات صورت گرفته نشان می دهد که دوره میان تولد تا سه سالگی برای رشد مغز و یادگیری کودکان بسیار مهم است.مغز نوزادان و کودکان نوپا در هر ثانیه بیش از یک میلیون اتصال عصبی ایجاد می کند (“یک میلیون دلیل” ، ۲۰۱۷). در این دوره مغز بسیار فعال است که باعث انعطاف پذیری زیاد کودکان خردسال در برابر تجربه های جدید می شود، زیرا در این مدت مسیرهای عصبی جدید ایجاد می شود و مسیرهای قبلی را تکمیل می کنند ، اما همین مسئله نیز باعث آسیب پذیری کودکان شده است.

چگونه از نوزادان و کودکان نوپای خود در هنگام انتقال به محیط جدید حمایت کنیم تا استرس کودکان کنترل شود؟

هنگامی که نوزادان و کودکان نوپا دچار استرس می شوند و ممکن است این استرس را به طرق مختلف مانند گریه کردن، واپس روی( گرفتن حالت تدافعی) و سایر رفتارهای چالش برانگیز نشان دهند. اضطراب اجتماعی و عدم تمایل آنها به انتقال به محیط های جدید و یا عدم سازگاری آنها با پرستار کودک می تواند ناشی از وضعیت استرس عمومی آنها باشد.من برای حمایت از کودکان در دوران همه گیری کرونا چند پیشنهاد برای شما دارم:

بر رابطه خود با کودکتان تمرکز کافی داشته باشید. در حال حاضر هر عملی که باعث بهبودی رابطه شما با فرزندتان شود، می تواند بسیار مفید باشد. زودتر ماسک خود را از صورتتان بردارید و سعی کنید تا آنجا که امکان دارد به کودک خود نگاه کنید و با او تماس چشمی برقرار کنید و در نهایت نیز به او امکان مشاهده تمام حالت های چهره را بدهید. سایر اقدامات که شامل تماس های نزدیک می شود نیز می تواند مفید باشد ، مانند در آغوش گرفتن کودک. در صورت امکان می توانید مدت زمان دوره شیردهی خود را طولانی تر کنید و همچنین تماس فیزیکی خود با کودکتان را افزایش دهید. (“۴ راه برقراری ارتباط” ، ۲۰۲۱)

سعی کنید روند جدایی کودک از محیط خانه و انتقال آنها به محیط جدید را تسهیل کنید. انتقال در بهترین شرایط نیز می تواند دشوار باشد ، اما در حال حاضر با توجه نوسانات و تغییرات سریعی که به دلیل بیماری کووید-۱۹ در برنامه های تحصیلی مدارس ایجاد شده است ،ممکن است بدین خاطر میزان اضطراب در کودکان افزایش یابد. توجه بیشتر نسبت به انتقال کودکان به محیط جدید می تواند بسیار ارزشمند باشد.

قبل از انتقال کودک خود به محیط جدید به او بگویید که قرار است چه اتفاقاتی روی دهد

قبل از انتقال کودک خود به محیط جدید به او بگویید که قرار است چه اتفاقاتی روی دهد(حتی اگر مطمئن نیستید که کودک شما کاملاً متوجه صحبت های شما خواهد شد): “بعد از صبحانه ، کفش هایمان را می پوشیم ، سوار ماشین می شویم و باهم به مدرسه می رویم.” صحبت در حین انتقال آنها به مدرسه نیز می توان مفید و در عین حال آرامبخش باشد: “حالا من پیراهن و شلوارت را در می آورم تا یک دوش آب گرم بگیری. ”

کارهای روزمره خود را بر روی تکه های کاغذ بنویسید و آنها را به دیوار بچسبانید. انجام این کارها آرامشبخش بوده و می تواند به همه افراد خانواده کمک کند تا عواطف خود را کنترل کنند. هنگامی که احساس خستگی و فرسودگی می کنید ، در این صورت بی توجهی به انجام کارهای روزانه ممکن است برایتان وسوسه انگیز باشد، اما انجام کارهای روزانه در مواقعی که چنین احساس هایی دارید، می تواند به شما و کودک در حال رشد شما کمک فراوانی کند.

سعی کنید از نشانه های دیداری و یا شنیداری استفاده کنید و از طریق تصاویر و صداها به کودک خود بگویید که قرار است چه اتفاقاتی بیفتد.استفاده از کرنومتر، نمودار و ساعت می تواند برای برخی از کودکان خردسال مفید واقع شود، اما در همان حال استفاده از این وسایل می تواند باعث ایجاد استرس در سایر کودکان با سنین متفاوت شود. کارهای مختلف امتحان کنید تا در نهایت متوجه شوید که کدام فعالیت ها برایتان مفید تر هستند.

توجه بیشتر در برخی زمینه ها می تواند در نوزادان و کودکان نوپایی که نسبت به دنیای پر تلاطم امروز دچار تردید و نگرانی شده اند ، تغییرات مثبتی ایجاد کند. و به زودی آنها لذت انتقال از محیط گرم خانه به محیط جدیدی که پر از جنبه های مثبت است را خواهند چشید.

منبع : www.psychologytoday.com
مترجم : علی رضا لهفتان
مطالب دیگر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید

فهرست